|
زندگي نامه تحصيلي اسلام شناس نامدار استاد شهيد مرتضي مطهري: شهيد استاد مطهري در آستانه قرن چهارم هجري شمسي در سيزدهم بهمن ماه 1298 هجري شمسي مطابق با سال 1338 هجري قمري در شهرستان ((فريمان)) استان خراسان در يك خانواده اصيل و نجيب و روحاني ديده به جهان هستي گشود و پدرش عالم بزرگوار آيت الله شيخ محمد حسين مطهري بود كه در تبليغ دين مبين اسلام به حق آنچه كه در توان داشت انجام داد. دروس ابتدايي را در مكتب و نزد پدر بزرگوار خود آموخت. در ((فريمان)) به مدرسه مي رفت و به آموختن علاقه داشت. در سال 1311 هجري شمسي در حالي كه 12 سال بيشتر نداشت جهت فراگيري علوم اسلامي عازم شهر مقدس مشهد شد. در طول اقامت پنج ساله در حوزه علميه مشهد توانست: منطق، فلسفه، حقوق اسلامي، ادبيات عرب، و بخشي ديگر از علوم اسلامي را به خوبي فراگيرد. ولي اين همه نتوانست آن انسان تشنه ي درك حقايق ومعارف را سيراب سازد. علاقه ي عجيبي به مساله فلسفه الهي و توجيه هستي وانسان و عرفان و توحيد و جهان در او ايجاد شده بود و پيوسته در آرزوي رسيدن به قله هاي رفيع دانش و حكمت روز شماري مي كرد.به همين مناسبت در سال 1315 هجري شمسي براي تكميل تحصيلات به قم هجرت نموده و با پيوستن به جمع طلاب حوزه علميه قم اين توفيق را يافت كه از محضر اساتيد و مراجع بزرگوار جهان تشيع بهره مند گردد. در آن زمان حوزه علميه قم توسط علماي بزرگواري چون آيت الله العظمي حائري يزدي، آيت الله العظمي حجت و آيت الله العظمي صدر اداره مي شد. او دريك حجره محقر و كوچك زندگي مي نمود. علي رغم دوري از خانواده و گرفتاري هاي اقامت در غربت اشتياق آموزش آنچنان در وجودش شعله ور بود كه تمام مسائل و مشكلات را تحت الشعاع قرار مي داد.با ورود به حوزه درس فقيه عالم و حكيم عاليقدر حضرت امام خميني(رض) در سال 1319 هجري شمسي فصل جديدي از زندگاني آيت الله مطهري آغاز مي گردد.او توانست به مدت 12 سال خوشه چين دانش و فلسفه و عرفان از محضر اين استاد فرزانه باشد. آيت الله مطهري سپس به مكتب درس اساتيدي ديگر چون علامه طباطبايي راه يافت. ابيات زير قصيده اي است كه آيت الله مطهري در زندان براي امام خميني سرود صبا از ما ببر يك لحظه پيغامي به روح الله كه اي ياد تو مونس روز و شب در اين قفس ما را به رغم كوشش دشمن نخواهد بگسلد هرگز ميان ما و تو پيوند تا باشد نفس ما را سزاوار تو اي جان كنج زندان نيست منزلگه سزد گر خون ببارد از دو ديده هر نفس ما را نسيم جان بخش و عطر آگين شهادت قبل از نيل به فوز اكبر و لقاي دوست به مشام استاد عاليقدر رسيده و بوسه بر لبانش زده و او را سر مست كرده بود سر انجام 12 اريبهشت 1358 هجري شمسي فرا رسيد كه آن شب بعد از برگزاري نماز مغرب و عشا استاد راهي منزل دكتر سحابي شد . زيرا مي بايست در جلسه مهمي با حضور اعضاي شوراي انقلاب اسلامي شركت كند.بعداز برگزاري جلسه حدود ساعت 10:30 شب به همراه مهندس كتيرايي از منزل استاد سحابي خارج مي شود. هنوز به سر كوچه نرسيده بود كه ناگهان صداي تيري سكوت كوچه را درهم مي شكند و مغز متفكر جامعه اسلامي را نشانه مي رود. دست جنايتكار استكبار جهاني از آستين گروهك مزدور ((فرقان)) بيرون آمده و آن اسوه فضيلت و تقوا و سمبل شرف و آزادگي را به خون خويش آغشته مي سازد.روز پنجشنبه 13 اريبهشت از جانب رهبر فقيه انقلاب عزاي عمومي اعلام مي گردد. پيكر پاك آن فيلسوف عاليقدر در ميان حزن و اندوه فراوان مردم تهران و قم تشييع و در حرم مطهر حضرت معصومه (س) نزد آرامگاه استاد شيخ عبدالكريم حايري به خاك سپرده مي شود.روحش شاد و راهش پر رهرو باد ... عشاق گر از سختي ايام بميرند دست طلب از دامن معشوق نگيرند
|